|
|
|
 |
| Pułtusk - Wyszków |
|
Pułtusk – Rezerwat Popławy – Bartodzieje – Rezerwat Wielgolas – Pniewo
– Lutobrok – Płusy – Sadykierz – Gródek Nowy – Rząśnik – Porządzie –
Porządzie-Stara Wieś – Natalin – Wyszków Długość – 54 km 
Trasa: Wyruszamy z pułtuskiego rynku w kierunku rzeki. Przejeżdżamy przez kładkę dla pieszych. Jedziemy prosto ulicą Gajkowicza, przejeżdżamy obok sklepu spożywczego, przecinamy ulicę Tartaczną i dalej prosto ulicą Bartodziejską docieramy do lasu. Mijamy Nadleśnictwo Pułtusk. Na przeciwko jego wejścia zaczyna się Integracyjna ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna "Nasz Las". Cały czas po lewej stronie mamy las. Kiedy zacznie się on także po prawej, skręcamy w prawo, w wąską dróżkę. Dosłownie po paru metrach dróżka rozwidla się – wybieramy mniej uczęszczaną, odbijamy w prawo. Po kilkuset metrach docieramy do Rezerwatu Popławy. Jest to rezerwat leśny, chroniący na kilku hektarach fragment typowego boru sosnowego, z dobrze wykształconym i charakterystycznym runem. Dalej jedziemy wzdłuż granicy rezerwatu. Po kilkudziesięciu metrach, przy tablicy informacyjnej rezerwatu skręcamy w lewo. Dojeżdżamy do szerszej prostopadłej drogi, gdzie skręcamy w lewo. Po chwili ponownie dojeżdżamy do Traktu Bartodziejskiego - szerokiej, prostopadłej drogi, gdzie skręcamy w prawo. Jedziemy do wsi Bartodzieje. Tu piaszczysta droga zmienia się w asfaltową. Dojeżdżamy do skrzyżowania siedmiu dróg i skręcamy w drugą w prawo. Jedziemy tą drogą w stronę puszczy. Kiedy wjedziemy do lasu, po prawej stronie warto obejrzeć uroczą, malutką kapliczkę zawieszoną na okazałej sośnie. Jedziemy prosto i z naszej szerokiej, leśnej drogi skręcamy w pierwszą drogę w prawo. Jedziemy teraz do Rezerwatu Wielgolas. Jest to niemal siedmiohektarowy fragment uroczyska, w którym zachowały się ponad 120-letnie sosny. Drzewa robią duże wrażenie. Tak zapewne wyglądały słynne w XV i XVI wieku polskie sosny masztowe – wysokie i idealnie proste. Kiedy dojedziemy do tablicy informacyjnej rezerwatu, skręcamy w lewo i wzdłuż granicy rezerwatu jedziemy leśnym duktem. Nasza trasa wiedzie do skrzyżowania z szerszą i częściej używaną drogą. Skręcamy w prawo i wkrótce wyjeżdżamy z lasu. Jesteśmy wśród pól Topolnicy. Nasza, teraz polna, droga doprowadza do nieco szerszej, łączącej Topolnicę z Wielgolasem. Skręcamy w prawo i jedziemy do widocznego w oddali wiatraka. Po krótkim odpoczynku i obejrzeniu wiatraka – drewnianego zabytku dawnej, wiejskiej architektury wracamy tą samą drogą. W miejscu, gdzie asfalt skręca w lewo, my, znów wybierając mniej uczęszczaną drogę, skręcamy w prawo. Jedziemy teraz polną drogą, aż do widocznej w oddali wioski Pniewo, nad którą górują wieże kościoła. Ten właśnie kościół z początku XX wieku jest celem naszej wycieczki. Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela to murowany budynek ze zdobieniami, wykorzystującymi ludowe motywy kurpiowskie. Obowiązkowym elementem zwiedzania Pniewa jest wizyta w Kuźni Kurpiowskiej. Kiedy już obejrzymy wystrój dawnej chaty z terenów Puszczy Białej, wracamy przez wieś obok kościoła i jedziemy dalej, aż do następnej miejscowości Lutobrok. Po drodze przejeżdżamy przez mikroskopijną dolinkę rzeczki Prut. Od naszej asfaltowej drogi odbija tu żwirowa droga w prawo (obok kapliczki). Przed nami ponad dwukilometrowy odcinek żwirowej drogi przez Lutobrok-Folwark i przysiółek Werne. Zaraz za ostatnimi, drewnianymi, opuszczonymi zagrodami, dojedziemy do asfaltu. Zaczyna się gmina Obryte i miejscowość Płusy. Jedziemy, aż do Sadykierza, gdzie nasza asfaltowa droga dobiegnie do innej, prostopadłej. Skręcamy w prawo. Po prawej stronie mijamy drewniany kościółek. Warto go obejrzeć, bo choć zaledwie kilkuletni (poprzedni, pochodzący z początków XIX wieku, spłonął w 2003 roku) jest doskonałym przykładem pięknej kurpiowskiej architektury ludowej. Jedziemy dalej prosto i najbliższym skrzyżowaniu skręcamy w lewo, na Gródek Nowy. Po pewnym czasie nasza droga dobiega do drugiej prostopadłej, skręcamy w prawo i jedziemy asfaltem, aż do Rząśnika. Trzymamy się cały czas głównej drogi i po około 9 km dojeżdżamy do Porządzia, gdzie znajduje się Sanktuarium św. Teresy. Świątynię zaprojektował Stefan Szyller, znakomity architekt, znany m.in. z przebudowy katedry płockiej, stylem nawiązuje do budowli z Podhala. Sanktuarium stoi na wysokiej skarpie, skąd rozpościera się wspaniały widok na Pulwy. Pulwy to niegdyś ogromne bagno torfowe, które systematycznie osuszane od 30-tych lat XX w. zostało zmienione w łąki. Obecnie zajmują one teren 60 km2. Prawdopodobnie w tym miejscu istniało kiedyś ogromne jezioro, które było starorzeczem Narwi, a jezioro to przekształciło się w mokradła. W Porządziu skręcamy w prawo w drogę prowadzącą do Wyszkowa przez Leszczydół-Nowiny. Po około 2 km skręcamy w lewo w Brańską Drogę. Po niecałych 5 km dojeżdżamy do torów kolejowych. Tu szlak będzie łączył się z planowaną drugą częścią trasy - Wyszków – Ostrów Mazowiecka. Przejeżdżamy tory i po kilkuset metrach skręcamy w prawo w Natalińską drogę. Jest to najstarsza droga łącząca Wyszków z Ostrowią Mazowiecką. Po około 3 kilometrach droga zmienia się w asfaltową, wjeżdżamy do Natalina, a po kolejnych 2 km wjeżdżamy na przedmieścia Wyszkowa. Dojeżdżamy do ulicy Białostockiej i po około 150 metrach skręcamy w prawo w wąską uliczkę, żeby po niedługim czasie dojechać do ulicy Matejki. Dalej prosto ul. Matejki. Przecinamy ulicę I Armii Wojska Polskiego i skręcamy w lewo w ulicę 1-ego maja. Po jakimś czasie ulica zmienia nazwę na Wąską. Dojeżdżamy do dużej ulicy Tadeusza Kościuszki. Skręcamy w lewo i po chwili dojeżdżamy do centrum miasta. |
|
